Kijkers

Gisteren om vier uur hadden we ineens volle bak. Behalve de makelaar vielen vader, moeder, twee dochters en een zoon ons huis binnen. Wij bleven keurig in de woonkamer zitten, want Cas wilde ze liever alleen rondleiden. Dat voelde heel vreemd, vooral voor Robbert. Hij houdt juist zo van rondleidingen en vertelt dan overal uitgebreide verhalen bij. Maar wij werden slechts voorgesteld en hadden bankarrest. Hierdoor kon Cas gewoon zijn werk doen zonder interrupties of oeverloos gezwam van de trotse paradijsbewoners. Haha. Een lesje in bescheidenheid.
Het gezin woont in Weelde dat onderdeel uitmaakt van de gemeente Ravels. Ze kennen de omgeving dus goed. De jongste twee kinderen zitten op de basisschool en de oudste gaat naar het middelbaar in Turnhout. De moeder is zelfstandig ondernemer en doet iets met fietsen. Meer weten wij niet. Voor haar beroep waren juist onze kelderruimtes zeer aantrekkelijk. Vervolgens werd de vlizotrap uitgetrokken en het zestal bekeek onze zolder. Daar is niets te zien behalve de binnenkant van het dak. Er moet geïsoleerd worden en een paar ramen zouden ook wel leuk zijn. De dochters zagen het helemaal zitten. Wij zijn in tien jaar misschien twee keer boven geweest. We hebben die ruimte immers niet nodig.
Na een uurtje vertrokken ze huiswaarts en kwam Cas nog even bij ons zitten. Hij had er een goed gevoel over en was benieuwd hoe snel ze zouden reageren. Het formulier waarop ze een bod kunnen doen heeft hij meegegeven.
Jemig, wat spannend.

Overgang - dankbaarheid

Ik ben dankbaar omdat ik de genen van mijn moeder heb geërfd.
Zij was beide keren kerngezond zwanger en ging vrijwel geruisloos de overgang door.
Wel had ze soms een opvlieger, maar die heeft ze niet op mij overgedragen.
Joepie!

In goed gezelschap

Deze foto komt uit een diashow over kinderen en dieren

Brief 19

Hallo Novelle,

Dieren kunnen enorm troostrijk zijn. Ze voelen vaak haarfijn aan hoe het baasje of vrouwtje zich voelt. Wij hebben meer dan de helft van ons leven honden en katten gehad en telkens is het weer zo moeilijk om afscheid te nemen. Zeker bij de laatste kat Joris die nooit meer is thuisgekomen.

We zijn sinds vorige week van makelaar veranderd, maar de oude heeft zijn bord nog niet uit onze voortuin laten verwijderen. Ik hoop dat het deze week gaat gebeuren. Gelukkig maken ze gebruik van dezelfde plaatsingsfirma. Dat moet toch simpel op te lossen zijn zonder dat ze een nieuw raamwerk hoeven te bouwen.
Ik zou er geen enkel probleem mee hebben als er kopers zijn die er snel in willen. We slaan de hele zooi op en gaan gewoon tijdelijk iets huren, desnoods op een bungalowpark. Zo hebben we begin 1997 vier maanden op de Beekse Bergen gewoond. Heel bijzonder want het was in die heel strenge winter. Het zou juist heel bevrijdend voelen. Geen verplichtingen meer en alle rust om een nieuw stekje te zoeken.

Wij vonden de Nationale Herdenking ook heel indrukwekkend.
Wat naar dat je moeder ook nog moet verhuizen. Gaat ze naar een plek in een bekende wijk of stad? Ik hoop het van harte. We moeten afwachten hoe alles zich gaat ontwikkelen bij mijn vader. Hoeveel zorg heeft hij nodig en hoeveel kan hij nog zelfstandig beslissen en regelen. Zijn vriendin kan dat veel beter inschatten dan wij. Deze week krijgt hij de uitslag van het bloedonderzoek. Ik houd mijn hart vast.

Vorige week hebben we fijn nog een paar zonnige dagen gehad en tientallen zakken met blad afgevoerd. Oeps wat hebben we een hoop spieren die zich daarna laten voelen. Firma krak & mikkig. Nu wachten we tot de rechter beuk zijn blad wil loslaten. We mogen het tot half december gratis afleveren op het containerpark. Kom op beuk, doe je best!

Leuk dat je zo nu en dan ook meedoet met zwijmelen op zaterdag. Ik vind het een van de gezelligste blogdagen samen met de zing-zo en onze correspondentie. Heel maf dat we zaterdagochtend ineens zonder stroom zaten. Robbert is nog met een zaklamp door het huis gelopen om te checken of we geen inbrekers over de vloer hadden. Dat was om 6 uur en ik heb er niets van gemerkt. Pas anderhalf uur later vertelde hij het en ik ging meteen kijken of mijn blog wel bereikbaar was. Dat was gelukkig het geval. Alleen viel rond 8 uur de stroom opnieuw uit. Dat duurde maar een kwartiertje. Daarna was het euvel verholpen.

Ik wens je een fijne week en kijk uit naar je twintigste brief uit Hoogeveen.
Groetjes uit Ravels.

Aandachtig publiek

Vioolspel kan mensen bekoren
Zodra ze de klank ervan horen
Veranderen zij
In bloemen op rij
En zijn in gedachten verloren