Herfstig schommelen

Ik hou van zijn prachtige platen
En kan dan het rijmen niet laten
Van hek tot gebouw
Wat maak je me nou
Wie houdt perspectief in de gaten

De kinderen zwaaien en zwieren
Het uitzicht lijkt hen te plezieren
Maar hoe naar benee
Och hemeltje, nee
Dat kost straks de nodige spieren

Er staat nergens stiekem een trapje
Men houdt ons misschien voor het lapje
Hoe kom je daar af
Dat is toch heel straf
Gonsalves maakt zeker een grapje

Zwijmelen op zaterdag 98


I'm a melancholy man, that's what I am,
All the world surrounds me, and my feet are on the ground.
I'm a very lonely man, doing what I can,
All the world astounds me and I think I understand
That we're going to keep growing, wait and see.

When all the stars are falling down
Into the sea and on the ground,
And angry voices carry on the wind,
A beam of light will fill your head
And you'll remember what's been said
By all the good men this world's ever known.
Another man is what you'll see,
Who looks like you and looks like me,
And yet somehow he will not feel the same,
His life caught up in misery, he doesn't think like you and me,
'Cause he can't see what you and I can see.

Ik was toen 15 en werd hier zelf een beetje melancholiek van.
Fijn weekend zwijmelaars.


Canadese op de thee

Zeven jaar geleden vertrok een ex-collega met man en drie kinderen naar Canada. Ze bouwden daar een nieuw bestaan op en zijn inmiddels alle vijf volledig ingeburgerd. Via het smoelenboek meldde ze dat ze van plan was om twee weekjes naar Nederland te komen. Enig om haar weer te zien en te spreken. Ik voelde me bovendien zeer vereerd dat ik überhaupt op haar lijstje voorkwam. Dinsdagmiddag kwam ze op thee, waarbij ik Belgische eclairs serveerde. Meer dan vier uur later waren we nog niet uitgekletst, maar ze moest op tijd aan tafel bij haar Tilburgse gastgezin.
Echt onwijs gezellig.

Brief 15

Hallo Novelle,

Je zeurt helemaal niet, hoor. Ik kan me zo goed voorstellen hoeveel zorgen en pijn je om je ouders hebt. We gunnen ze een fijne, zorgeloze oude dag en dan is het dubbel moeilijk om ze zo te zien lijden. Mijn vader is in redelijke conditie. Wel veel gewrichtsklachten en slecht ter been. Ook slikt hij voortdurend medicatie tegen trombose en te hoge bloeddruk en neemt pufjes tegen benauwdheid. Hij heeft COPD. De Friese stijfkoppigheid heeft hij ook en hij is lekker eigenwijs.
Je hebt wel heerlijk genoten van je kinderen en kleinkinderen. De dierentuin is natuurlijk altijd een succesnummer met kleine kinderen.

De Groningse verhalen zijn niet helemaal mijn ding, maar niet omdat ik oorspronkelijk uit Den Haag kom en vervolgens in Brabant en België ben gaan wonen. Ik lees graag boeken die zich afspelen in andere steden, landen of werelddelen, maar korte verhalen zijn me vaak te kort. Haha.
Momenteel lees ik veel boeken van Scandinavische schrijvers, voornamelijk thrillers. Ook de IJslandse auteur Arnaldur Indriðason spreekt mij aan.
Succes met je mozaïek. Laat je het zien als het af is?

Ik weet niet of je de gemiste vlucht van Richard, Asha en Rafaella nog hebt meegekregen, maar hier kun je het betreffende logje vinden.
Wat een toestand was dat, zeg. Denk je dat ze onderweg zijn naar Brussel, blijken ze in paniek onderweg te zijn naar ons. Gelukkig konden ze twee dagen later alsnog vertrekken. Gisteren zijn ze teruggevlogen en nu moeten ze officieel met hun klacht aan de slag en proberen om hun geld terug te krijgen. Dat wordt nog een heel gevecht.

Vorige week zaterdag kwamen Ronald en Marissa met de bus naar ons en dat werd reuze gezellig. Ze was al sinds december niet meer in Ravels geweest en ging het hele huis herontdekken. Ik heb ook nog met haar gevoetbald in de tuin en dat wil wat zeggen met die pootjes van mij. Ze is nu zesenhalf jaar en zit in groep 3. We zien haar echt groeien. Na het warme eten (spinazie, aardappelen en gehaktballen) heeft Robbert ze thuisgebracht.

De temperaturen zijn nu echt een flink stuk gezakt. Ik merk dat meteen aan mijn koude kluifjes. We hopen dat we de komende winter niet vaak worden losgekoppeld van het stroomnet. Er ligt al een stapel hout klaar op de veranda, maar zonder stroom kunnen we ook niet koken en douchen.

Ik wens je nogmaals veel sterkte met alle familieperikelen en stuur je een warme groet uit Ravels.